De droom van de twee dezelfde personen en de uitleg

Het begon allemaal met een droom. Ik had een aparte slaapkamer en daarin lag een dode versie van mijzelf in bed. Er waren dus twee exact dezelfde personen. Een levende en een dode. Ik was de levende en vond het eigenlijk helemaal niet erg, ik deed alsof er niets aan de hand was. Ik vertelde het tegen niemand en ging overdag lekker uitjes maken met mijn vrouw en mijn kinderen op Terschelling. Het was mooi weer en we aten ijsjes op het strand.

Een paar maanden na deze droom later kreeg ik plots een berichtje van een oude vriendin. Of ik mee wilde doen met een dromengroep. Dat leek me wel interessant en dus reed ik op 8 december naar Zeist. Ik had geluk en kon mijn droom in te brengen. Nadat ik de droom had vertelt werd mij gevraagd of ik de dode persoon wilde spelen. Dat had ik niet verwacht eerlijk gezegd. Dood leek mij dood en niet in staat te praten. Verder mocht kiezen wie mijn levende ik wilde spelen.
De begeleidster Nanske begon vragen te stellen. Hoe ik me als dode ik voelde. Een eerlijk gezegd voelde ik mee heerlijk rustig. Ik hoefde helemaal niets. De andere ikke is altijd druk bezig. Ik hoefde geen rekening te houden met andere mensen of ze te pleasen. Ik hoefde niet te haasten, niet te studeren. Helemaal niets. Wat was dat lekker. Ik kon ook met liefde kijken naar de levende drukke persoon. Wat maakte hij zich vaak druk en wat had hij een hoop te doen. De levende ik was ook heel erg met anderen bezig. En vertoonde ook please gedrag.

Langzaam kwam de dode ik tot leven door eerst te ademen en zijn hart te voelen kloppen. En uiteindelijk omhelzen de twee ikken elkaar.
Dat was een emotioneel moment. De ziel is weer één.